Ne hissediyorsan doya doya yaşa ve muhatabına yüksek sesle
söylemekten çekinme.
Olumlu ya da olumsuz fark etmez.
Seni insan, seni sen yapan unsurların en önemlisi, gerçek hazinen,
duyguların.
Şöyle ya da böyle duruşlar, önyargılar, kalıplar ya da vitrin uğruna
onları yabana atma. Üstlerini örtme, başka renklere boyama. Sakın kendine saklama.
Zira bir gün, o duyguları esirgediği kimseler ölüp gidiyor ve göğsünde
ağır, kocaman bir taşla kalakalıyor insan. Kendisi söyle(ye)meden ölmemişse…
Sevgiler sana.
Marc CHAGALL
“Between
Darkness and Night (Entre chien et loup)”